پیوند توسعه پایدار، ریسک و آسیب پذیری
تاب آوری به مثابه نقطه مقابل آسیب پذیری در موقعیت های خاص است
![Linking sustainable development, risk and vulnerability](https://talisweb.ir/wp-content/uploads/2024/07/توسعه-پایدار-3.webp)
پیوند توسعه پایدار، ریسک و آسیب پذیری
تاب آوری به مثابه نقطه مقابل آسیب پذیری در موقعیت های خاص است
ضرورت ادغام ریسک و کاهش آسیب پذیری در توسعه پایدار در بحث های بین المللی (کنفرانس ها، معاهدات و کنوانسیون ها) و گزارش ها، مانند چارچوب اقدام هیوگو ۲۰۰۵-۲۰۱۵، گزارش UN/ISDR “زندگی با ریسک” (سازمان ملل متحد) تاکید شده است. /ISDR، ۲۰۰۴: ۱۵)، و گزارش UNDP “کاهش خطر بلایا” (UNDP، ۲۰۰۴). بنابراین، درک ارتباطات و تمایزات بین توسعه پایدار و کاهش ریسک و آسیبپذیری بسیار مهم است.
نیاز به ادغام سیستماتیک طرحهای کاهش ریسک فاجعه در سیاستها، استراتژیها و برنامههای توسعه پایدار در حال حاضر به طور گسترده در مقیاس جهانی پذیرفته شده است. اهداف کاهش خطر بلایا، حکمرانی خوب، کاهش فقر و توسعه پایدار همگی برای یکدیگر سودمند هستند. (سازمان ملل متحد، ۲۰۰۵)
در زمینه کاهش خطر بلایا، معمولاً از واژه تاب آوری استفاده می شود. تاب آوری همچنین می تواند به عنوان نقطه مقابل آسیب پذیری در موقعیت های خاص در نظر گرفته شود. توانایی یک سیستم برای حفظ عملکردها و ساختارهای اساسی خود در مواجهه با شوک ها و آشفتگی ها – و ادامه تأمین منابع و خدمات اکوسیستمی که برای معیشت انسان حیاتی هستند – به طور کلی به عنوان یک نقطه توافق شناخته می شود (ادگر و همکاران، ۲۰۰۵). آلنبی و فینک، ۲۰۰۵). Linking sustainable development, risk and vulnerability
به عنوان مثال، سازمانهای متعددی در تلاش هستند تا اطمینان حاصل کنند که سیستمهای کشاورزی در برابر تغییرات آب و هوایی مقاوم هستند و میتوانند به تولید مواد غذایی کافی برای برآوردن نیازهای اساسی بشر ادامه دهند. یافتن و پرورش محصولات غذایی که می توانند تغییرات آب و هوایی را تحمل کنند مداخله در این سناریو خواهد بود. برای اطمینان از اینکه کشاورزان می توانند حتی در آب و هوای نامساعد به کشاورزی ادامه دهند، توسعه تکنیک های کشاورزی با آنها نیز حیاتی است.
![پیوند توسعه پایدار، ریسک و آسیب پذیری](https://talisweb.ir/wp-content/uploads/2024/07/توسعه-پایدار-2.webp)
طبق تعریف تابآوری، یک سیستم یا واحد در صورتی قادر به تطبیق و یادگیری است که بتواند خودسازماندهی کافی را برای حفظ ساختارها و فرآیندهای حیاتی در طول یک فرآیند مقابله یا سازگاری بسیج کند. نمونه هایی از این سیستم ها عبارتند از: سیستم های اجتماعی، اکوسیستم ها و سیستم های انسانی- محیطی.
ظرفیت مقابله
ظرفیت مقابله به این صورت تعریف می شود:
“سطح منابع و نحوه استفاده افراد یا سازمان ها از این منابع و توانایی ها برای رویارویی با پیامدهای نامطلوب یک فاجعه”. (برنامه DIPECHO: کاهش تأثیر بلایا، ۲۰۰۴).
به عنوان مثال، یکی از نشانه های مقابله، زمانی است که افراد به اندازه کافی دانه های غذایی مازاد داشته باشند در صورتی که تحت تأثیر شرایط خشکسالی قرار بگیرند که باعث شکست محصول می شود. هنگامی که یک بیماری همه گیر مانند مالاریا یا دانگ رخ می دهد، دسترسی به امکانات مراقبت های بهداشتی می تواند یک مکانیسم مقابله ای حیاتی باشد.
ظرفیت تطبیقی
توانایی یک سیستم برای انطباق با یک محیط در حال تغییر به عنوان ظرفیت تطبیقی نامیده می شود.
مفهوم ظرفیت تطبیقی در رابطه با هر دو سیستم اجتماعی طبیعی و انسانی استفاده می شود. به عنوان مثال، افرادی که با انواع تاریخی محصولات مقاوم به خشکی آشنا هستند، برای مقابله با خطرات خشکسالی به خوبی مجهز هستند. جوامع ماهیگیری اغلب در طول قرن ها دانش تجربی از شرایط آب و هوایی جمع آوری کرده و به آنها منتقل کرده اند. این دانش و اطلاعات تجربی آنها را قادر می سازد تا پتانسیل طوفان ها، آب های متلاطم و طوفان ها را پیش بینی کنند و برای این موقعیت ها آماده شوند.
ایجاد معیشت مقاوم
شیوه زندگی فقرا با افزایش جمعیت، جهانی شدن و فشارهای پویا در سراسر جهان، به ویژه برای کسانی که به منابع طبیعی وابسته هستند، تهدید می شود. اگر معیشت مردم به طور مداوم در خطر باشد، توسعه پایدار غیرممکن است. از آنجایی که محیطهای اجتماعی، سیاسی و محیطی دائماً در حال تغییر هستند، متخصصانِ ایجاد امکانات معیشتی قصد دارند آنها را به گونهای طراحی کنند که سازگار باشند.
![تاب آوری به مثابه نقطه مقابل آسیب پذیری در موقعیت های خاص است](https://talisweb.ir/wp-content/uploads/2024/07/توسعه-پایدار-1.webp)
برای رسیدن به سطح مورد نیاز تاب آوری، فعالیت ها از چند دیدگاه مورد نیاز است، زیرا تاب آوری یک پدیده چند وجهی است. به عنوان مثال، فقط دادن خانه های مقاوم در برابر طوفان به ماهیگیران ساحلی، تاب آوری آنها را تضمین نمی کند. علاوه بر این، باید اطمینان حاصل کرد که منابع آب شیرین قابل دسترس هستند، منابع آب شیرین فراوان و متنوع هستند و ماهیگیران از حمایت های قانونی و در سطح سیاست ضروری برخوردار می باشند.
مداخله در معیشت تنها راه معرفی اقدامات تاب آوری نیست. به منظور کمک به اقدامات تاب آوری، سازمان های غیردولتی سعی در اصلاح قوانین و مقررات دارند. مؤسسات در حال تأسیس هستند و/یا اختیار لازم برای رسیدگی به خطرات در هر اندازه به آنها داده می شود. کنوانسیون های جهانی چنین روش هایی را اجباری کرده اند. Linking sustainable development, risk and vulnerability