در ستایش کار، کارگر و ارزش مصرفی

در ستایش کار، کارگر و ارزش مصرفی

آنچه کار را ارزشمند می­ کند نه ارزش مبادله­ ای بلکه ارزش مصرفی اجتماعی آن است.

در دورانی که کارها خصلت ارزش مصرفی­ شان را از دست داده و افراد با حمایت شرکت­ ها در قالب گرفتن تبلیغات برای آن­ها، دست به هر کاری برای جذب مخاطب می ­زنند، کارگر اما همچنان نقطه درخشان تولید و رفاه یک جامعه است.در ستایش کار، کارگر و ارزش مصرفی

دستان کارگر پر از زخم و پینه­ هایی­ست که رفاه مادی را برای اجتماع به ارمغان می­ آورد. این دست ها به هیچ عنوان با دستان یک گلری که صرفن مراقب است توپ فوتبال از خط نگذرد یا دستانی که برای لوده ­گی اینفلوئنسری مهیا شده، قابل مقایسه نیست. در ستایش کار، کارگر و ارزش مصرفی

کارگر یک شهروند است مانند بقیه افراد اما شهروندی­ست که با تمام اجحاف ­ها و ناروایی­ هایی که در حق اوست، ادای دین خود را به جامعه با کار خود به جاآورده.

گرچه واپسین کارگر یعنی کارگر آگاه، به خوبی می­ داند که صرف خرج کردن نیروی بدنی کافی نیست و او نیاز به تخلیه استعدادهای درونی و فکری­اش دارد.در ستایش کار، کارگر و ارزش مصرفی

کارگر واپسین می­ داند که تعاونی و مشارکت با دیگر کارگران در محل کار، بهتر است از آقا بالاسر داشتن و کار کردن برای او.در ستایش کار، کارگر و ارزش مصرفی

می ­داند که در کار خود، اضافه ­کاری می­کند و ارزش اضافی را برای آقا بالاسر فراهم می­ کند.

می­ داند که تولیدش آنچنان ارزشی ندارد و آنچه مهم است نه ارزش تولیدی نه مضرفی بلکه ارزش تبادلی است و همه چیز در اعداد و ارقام پایانی خلاصه می­ گردد.در ستایش کار، کارگر و ارزش مصرفی

دیربازیست فهمیده است که فقط در قسمتی از کار، حل می­ شود و رابطه­ای با دیگر اجزای کار ندارد و اینچنین از خود آنچه تولید می ­کند، بیگانه می­ شود.در ستایش کار، کارگر و ارزش مصرفی

وقتی در بازار راه می­ رود می­ داند که بخاطر محصولاتی که به دست او تولید شده، احترام چندانی برایش قایل نمی­ شوند و اصلا آن­ها نمی­ دانند که آنچه الان دارند از آن استفاده می­کنند به دست همین کارگر تولید شده.در ستایش کار، کارگر و ارزش مصرفی

اما کارگر آگاه با تمام ناملایمتی­ ها همچنان نفس می­ کشد، می­ فهمد، زندگی می­ کند، خانواده تشکیل می­ دهد و امید دارد به زندگی­ کردن.در ستایش کار، کارگر و ارزش مصرفی

باری، امید دارد به اینکه بتواند زندگی بکند و امیدش را تحقق می ­بخشد و اینچنین است که هرروز زنده است و نمی­ گذارد روح و جسمش در چرخ دنده­ های سرمایه لت و پار شود. او به خوبی از روحش مراقبت می ­کند و به افقی قریب به وقوع در تلألو صبحی پر فروغ، چشم دوخته و می ­داند رستگاری ابتدائن  به دستان او نیاز دارد و چنان رستگاری به او خیره شده که روشنفکران هم به او رشک می­ ورزند.

کارگر می­ داند که تولیدات به دست او گره خورد و سرمایه­ داری با تمام تکنولوژی­ ها و ماشین­ ها و ربات­ هایش باز نیاز به گرداننده دارد و این چنین است که باز به کارگر نیازمند است.در ستایش کار، کارگر و ارزش مصرفی

تاریخ سرمایه ­داری به کارگر گره خورده، کارگر در مقام بازتولید کننده نظام سرمایه­ داری برای اینکه زنده بماند مجبور به کار است اما خوب می­داند که در هیاهوی شعبده­ های سرمایه سرگیجه نگیرد و خودش را گم نکند.

کارگر آگاه اینچنین است که مو را از ماست بیرون می­ کشد و بازی رسانه­ ها را نمی­ خورد و به رویدادهای کاری و فرهنگی اطرافش، جنبه متافیزیکی، محیرالعقول و عجیب و غریب نمی ­دهد چون علت امور را می ­داند و اِذا ظَهَر السَبَب بَطَل العَجَب.

• نویسنده: مجتبی اسلامی
• کارشناس ارشد پژوهش علوم اجتماعی